Δευτέρα, 8 Οκτωβρίου 2012

164 - Η Εύα και η Μαρία


Ο Αδάμ, η Εύα, ο Κάιν και ο Άβελ
από την κατακόμβη της Αγίας Πρίσκιλλας
στη Ρώμη


Η Εύα και η Μαρία συμβολίζουν δι' ημάς το σαρκικόν φρόνημα και το πνευματικόν φρόνημα. Εις τας εκκλησιαστικάς ωδάς ψάλλεται: "Η γυνή ήτο η αιτία της πτώσεως, η γυνή ήτο η αιτία και της σωτηρίας".

Η Εύα επεθύμησε περισσότερον από ό,τι ο ανήρ και ο Θεός επέτρεπον να της δοθή άνευ κινδύνου δι' αυτήν. Και εκείνη με τον διάβολον έπεσεν εις την άβυσσον και παρέσυρε μαζί της όλον τον παράδεισον. Η άβυσσος αυτή είναι η ιστορία. Εντός αυτής της αβύσσου των φλεγομένων παθών, όπου το δένδρον των πειρασμών είχε πολλαπλασιασθή όπως ο σκώληξ, η Μαρία ανύψωσε την ψυχήν της υπεράνω της ιστορίας και την εμνήστευσε με το Πνεύμα το Άγιον.


Ο καρπός του χορού της Εύας με το διάβολον ήτο ο πρωτότοκός της, ο άνθρωπος-φονεύς. Ενώ ο καρπός της μνηστεύσεως της Μαρίας με το Άγιον Πνεύμα ήτο ο ιδικός της πρωτότοκος, ο θεάνθρωπος, ο άνθρωπος-Θεός.



Η Εύα εκύλησε τον τροχόν της ζωής προς τα κάτω, η Μαρία τον κατηύθυνε προς τα άνω.

Όλον το δράμα της Εύας και της Μαρίας ούτε δι' εμέ ούτε δια σε, φίλε, δεν θα ήτο τόσον σημαντικόν, εάν τούτο δεν παρίστανε με τον αληθέστερον τρόπον το δράμα της ιδίας της ψυχής μας.

Στοχασμός 149 από το βιβλίο του:

Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, Στοχασμοί περί του καλού και του κακού, Πλήρης και ακριβής μετάφρασις από τα σερβικά από την Μίλιτσα Βέσκοβ, εκδόσεις Η Μεταμόρφωσις του Σωτήρος, Μήλεσι 2008.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...