Τρίτη, 17 Ιουλίου 2012

147 - Κουράγιο, μικροκόρη μας, που μας εγίνης μάνα




ευλαβικό αφιέρωμα στον ΜΑΚΑΡΙΟ

Νησί πικρό, νησί γλυκό, νησί τυραγνισμένο
κάνω τον πόνο σου να πω και προσκυνώ και μένω.

Εσύ της θάλασσας ρυθμός, ολάνθιστο κλωνάρι,
πώς σου μαδήσαν τ΄άνθια σου διπλοί, τριπλοί βαρβάροι.

Τι θλιβερά που σεργιανάν τριγύρω σου τα ψάρια,-
κ' οι αντίχριστοι να παίζουνε την τύχη σου στα ζάρια.

Κουράγιο, μικροκόρη μας, που μας εγίνης μάνα,
ύμνος και θρήνος της ζωής κι ανάστασης καμπάνα.

Γιάννης Ρίτσος

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...