Σάββατο, 7 Ιουλίου 2012

141 - Ο αιώνιος αδελφός μου



… Σχετικ με την προσευχ «Πτερ ημν». Μα κυρα στο Παρσι πριν απ λγα χρνια μου λεγε τι δεν τολμοσε να απαγγελει την προσευχ αυτ μετ τα λγια «ελθτω η Βασιλεα Σου». Αυτ τσο φοβταν, στε, αν ντιμα λεγε στον Θε, «γεννηθτω το θλημ Σου», ττε φειλε να δεχθε «λα σα συμβανουν στη ζω» με την ετοιμτητα να τα υπομνει χωρς γογγυσμ, χωρς μικροψυχα και τα παρμοια. Πρσφατα να λλο πλσμα μου λεγε ακριβς τα δια λγια με σνα, σχετικ με το «και φες ημν … ως και ημες αφεμεν τοις οφειλταις ημν». Ο διος μως θεωρ τι, αν εμες λγαμε μνο τις δο πρτες λξεις της προσευχς αυτς, δηλαδ Πτερ ημν, αντιλαμβανμενοι το βαθ τους νημα, ττε λη μας η ζω σε λα τα εππεδα και τις εκδηλσεις της θα λλαζε ριζικ. Αν εγ εμαι υις του ανρχου Πατρς, σημενει τι βρσκομαι ξω απ την εξουσα του θαντου, σημανει τι δεν εμαι δολος αλλ κριος, κατ’ εικνα της κυριτητος του διου του Θεο, σημανει τι αυθεντικ εμαι ελεθερος με τη μοναδικ αληθιν ννοια της ελευθερας. Παραμνοντας σε ττοια κατσταση, ο νθρωπος δχεται κθε λλον συννθρωπ του ως υιν αναστσεως και παει πλον αυτς να εναι για μνα «μηδαμινς» «ξνος», αλλ εναι ο αινιος αδελφς μου. Πς μπορ να φονεσω ττοιον αδελφ; Αλλ μαζ του οτως λλως συναντιμαι στην αιωνιτητα, ξω απ την οποα εναι αδιανητη η παρξη ακμη και του διου του χρνου. πως λεγε ο Γροντας Σιλουανς, «ο αδελφς μου εναι η ζω μου». Σε ττοια κατσταση ο νθρωπος εκολα και με φυσικ τρπο συγχωρε λα σε λους, και πραγματικ αγαπ τους εχθρος του. Αλλ την αληθιν αυτ ευαγγελικ κατσταση κατορθνουν μνο σοι πραγματικ πιστεουν. Η προσευχ που απορρει απ ττοια παιδικ πστη αμεστητας αποκαλπτει στον νθρωπο λλους ορζοντες, μπροστ στους οποους λα τα υπλοιπα στερονται νοματος …

Επιστολ 38, Αρχιμανδρτου ΣΩΦΡΟΝΙΟΥ, ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΗ ΡΩΣΙΑ, Μετφρασις απ τα ρωσικΑρχιμ. Ζαχαρα, Ιερ Πατριαρχικ και Σταυροπηγιακ ΜονΤιμου Προδρμου σσεξ Αγγλας, 2009

 
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...