Σάββατο, 7 Ιουλίου 2012

139 - Η συγχώρεση του αδικημένου




Ο κολασμένος

Σφαλίσαν χρόνοι εφτά πού' χε πεθάνει
κι ακόμα μες στη γη δεν έχει λιώσει
του κάκου το κερί και το λιβάνι,
κρίμα βαρύ τον έχει μαρμαρώσει.

Ξεθάψαν το κορμί. Σ' ένα πλατάνι
ακέραιο, ολόρθο τό' χουνε στυλώσει,
όποιος περάσει τρεις σταυρούς να κάνει
και στο νεκρό συγχώρεση να δώσει.

Περνούν πολλοί, μ' ανώφελα περνάνε.
Περνά κ΄εκείνος πού' χε αδικημένο
και σιγολέει: - Συχωρεμένος να' ναι!

Το λόγο δεν απόσωσε ακόμα
και τ' άλιωτο κορμί το κολασμένο,
στάχτη, καπνός, σωριάστηκε στο χώμα.

Γιώργος Δροσίνης




Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...