Δευτέρα, 18 Ιουνίου 2012

124 - Η υπερηφάνεια




Διήγηση Γέροντος: 

«Βοηθοσα στς τοιμασίες τς πανηγύρεως νς Κελλιο. Γέροντας το Κελλιο πο ταν πολ πιτήδειος κα γρήγορος, μο λεγε: “Κάνε γρήγορα, φέρε κενο, πήγαινε κε…”. γ δν μποροσα ν ντέξω τόση βία, λλ τ κανα λα μ πακοή. κείνη τν στιγμή, πο κανα λον ατ τν γώνα ν τοιμάσουμε τράπεζα γι σαράντα πατέρες –κα τ κανα μ μεγάλη προθυμία–, μπκε εχ μέσα μου κα ρχισε ν λέη καρδιά μου μόνη της τν εχ χωρς προσπάθεια. , τί γαλλίαση! Δν μπορ ν τν περιγράψω. ρχισε καρδιά μου ν λέη τν εχ κα βγαινε π τ στόμα μου οράνια εωδία. Κα λα ατά, πειδ κανα πακο σ’ ναν ξένο· δν ταν Γέροντάς μου. ρθε χάρις το Θεο κα μ πεσκίασε. Ατν τν χάρι τν εχα γι να τέταρτο περίπου, ν ταυτόχρονα δούλευα, κα Γέροντας το Κελλιο δν κατάλαβε τίποτε. Τότε ρχεται νας λλος δελφς κα μο λέει μ λίγο πότομο τρόπο:

― Γιατί μο πρες τ τηγάνι;― Φεύγα π δ πέρα, δαιμονισμένε, πο σο πρα τ τηγάνι! μες πνιγόμαστε στν δουλειά. Κα μόλις το επα τσι, πάει φυγε εχ π μέσα μου. Τν λλη μέρα πγα στν πάπα-φραμ τν Κατουνακιώτη κα το διηγήθηκα ,τι μο συνέβη. Μο πάντησε: “Παιδί μου, ρθε χάρις το γίου Πνεύματος κα σ πεσκίασε, λλ δν σουν ξιος ν παραμείνη, διότι χεις περηφάνεια. ν το λεγες σ κείνη τν στιγμ “ελόγησον, γ τ πρα τ τηγάνι”, θ κουγες τν δαίμονα ν ρύεται σν γουρούνι, θ σκουζε. Ατν τν βαλε πειρασμός, τ πέτρεψε Θες ν σ δοκιμάση, ν σ σουν ξιος ν παραμείνη εχ μέσα σου”».
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...