Κυριακή, 11 Μαρτίου 2012

79 - Εργασία στο Βέλγιο (επαγγέλματα κουζίνας)


Όταν ήρθα στο Βέλγιο ρώτησα τους ντόπιους τι δουλειά θα μπορούσα να κάνω εδώ. Μού απάντησαν κουζίνα, οικοδομή, γραφείο. Σε προσεχείς αναρτήσεις θα προσπαθήσω να εξηγήσω το τι εννοούσαν.
Κουζίνα.

Ο Βέλγος δεν τρώει σπίτι. Τρώει έξω. Και το μεσημέρι και το βράδυ. Το μεσημέρι κάνουν μία ώρα διάλειμμα και τρώνε σε κάποιο κοντινό εστιατόριο ή στο εστιατόριο της δουλειάς τους. Καθημερινές, το βράδυ, εάν δεν φάνε έξω, θα τη βγάλουν με ένα φρούτο, ένα τοστ και ένα ποτήρι κρασί. Παρασκευή βράδυ, Σαββάτο βράδυ, Κυριακή μεσημέρι τρώνε όλοι έξω. Όλα τα μαγαζιά γεμάτα. Χειμώνα, καλοκαίρι. Πρέπει να πάρεις τηλέφωνο από νωρίς να κλείσεις τραπέζι (δεν έχει εδώ πάμε κι όπου βρούμε). Αυτό σημαίνει ότι υπάρχουν πάρα πολλά εστιατόρια, ανάμεσα στα οποία και τετρακόσια ελληνικά σ' όλο το Βέλγιο για να εξυπηρετήσουν αυτή τη ζήτηση. Εδώ ειδικά στις Βρυξέλλες υπάρχουν όλες οι κουζίνες του κόσμου. Πρόσφατα άνοιξε το πρώτο εστιατόριο με αυθεντική θιβετιανή κουζίνα (ήταν πρώτη είδηση στα τοπικά κανάλια, μάλιστα το ευλόγησε και ο ίδιος ο Δαλάι Λάμα). Πρόσφατα επίσης με προσκάλεσαν για φαγητό σε καινούργιο μαγαζί που κάνει αυθεντική κουζίνα Μαδαγασκάρης, αλλά δεν πήγα. Βαρέθηκα να προσπαθώ να καταλάβω τι είναι αυτό που με κοιτάει από το πιάτο, αλλά αν θέλεις κουζίνα εξωτική και gourmet εδώ θα βρεις το σπίτι σου.

Η δουλειά που ζητείται από όλα αυτά τα εστιατόρια, και όχι μόνο από τα ελληνικά, είναι η δουλειά του βοηθού μάγειρα. Ο βοηθός μάγειρα δεν μαγειρεύει, αλλά βοηθάει στην κουζίνα, κόβει σαλάτες, τεμαχίζει ψάρια και κρέατα, βράζει πατάτες, μακαρόνια, λαχανικά, καθαρίζει, πλένει και σιγά σιγά κάνει και μερικά πιάτα, κατά προτίμηση, της δικής του εθνικής ή τοπικής κουζίνας. Είναι κατά κύριο λόγο "ανειδίκευτη" εργασία. Οι κουζίνες των εστιατορίων εδώ κλείνουν στις δέκα. Αυτό σημαίνει ότι στις δέκα και μισή είσαι στο σπίτι σου. Μία ημέρα υποχρεωτικά αργία. Θα είστε τυχεροί αν σάς δώσουν όλα τα ένσημα. Υπολογίστε μισθό μεταξύ 1200 – 1700. Φυσικά θα ξεκινήσετε με το χαμηλότερο μισθό, αλλά σιγά σιγά όσο θα μαθαίνετε τη δουλειά και θα αναλαμβάνετε ευθύνες θα πάτε ψηλότερα. Τώρα αν έχεις κάποια ιδέα, έβγαλες καμιά σχολή, ΙΕΚ κτλ, και δεν φοβάσαι τη δουλειά, τότε ο δρόμος σου θα είναι εύκολος. Υπάρχουν σχεδόν κάθε μέρα αγγελίες με προσφορά εργασίας σ' αυτόν τον τομέα. Γλώσσες αναγκαίες: Αγγλικά, Γαλλικά. Αγγλικά στην αρχή, αλλά Γαλλικά πρέπει οπωσδήποτε να ξεκινήσεις αμέσως όταν θα είσαι εδώ. Καλύτερα να ξέρεις κάποια Γαλλικά προτού ξεκινήσεις. Σου αρκούν τρεις μήνες για να μιλάς και να συνεννοείσαι, αλλά βέβαια τα Γαλλικά είναι τεράστια γλώσσα για να την μάθει κανείς σε βάθος σε μόνο τρεις μήνες.
Εμπειρία φίλου. Σε ένα μήνα που ήταν εδώ, βρήκε εργασία σε ελληνικό εστιατόριο που έκανε κατά κύριο λόγο γαλλική κουζίνα. Μιλάμε για το 2003. Δούλευε 10-2 την ημέρα, πέντε μέρες την εβδομάδα. Μισθός 800 ευρώ. Σε πέντε μήνες ήταν αστέρι στη δουλειά. Σκέφτηκε να ψάξει αλλού. Διαπραγματεύεται με ιδιοκτήτη άλλου ελληνικού εστιατορίου δουλειά έξη μέρες την εβδομάδα, 6-10 το βράδυ και 12-2 το μεσημέρι. Μισθός 1500 ευρώ. Θα έψηνε μόνο κρέατα και το μεσημέρι θα έκανε ένα κριθαράκι. Ψάχνει αλλού. Διαπραγματεύεται με άλλο ελληνικό εστιατόριο να δουλέψει ως μάγειρας ελληνικής κουζίνας, 8 ώρες την ημέρα, 6 μέρες την εβδομάδα. Μισθός 2500 ευρώ και όλα τα ένσημα. Ένσημα μαγείρου, που είναι όσος και ο μισθός, και τα πληρώνει ο εργοδότης. Και τα ένσημα σε κάνουν μέτοχο του πραγματικού σε σχέση με την Ελλάδα κοινωνικού κράτους που έχει (ακόμα;) το Βέλγιο, αλλά γι' αυτό κάποια άλλη στιγμή. Το εστιατόριο μεγάλο, 100 τραπέζια και ένα μεγάλο κήπο. Πάει να δει τη κουζίνα. Μέσα στη κουζίνα, δουλεύουν ακόμα πέντε άτομα και "μαγειρεύουν" φημισμένα πιάτα της ελληνικής κουζίνας. Δύο κροάτες, δύο μαροκινοί και ένας βραζιλιάνος. Καταλαβαίνετε τώρα τι "moussaka" τρώγανε οι πελάτες! Καμένες, μαύρες μελιτζάνες να αναδύονται περιπλεγμένες σαν δάχτυλα χεριού μέσα από μία βορβορώδη λιπαρή καυτερή καφέ λίμνη και στην κορυφή μία φέτα ανανά με σαντιγί! Το καυτερή επειδή προφανώς βάζανε το μαροκινό μίγμα μπαχαρικών ras el hanout. Ο δε ανανάς μάλλον βραζιλιάνικη επιρροή. Μάταια προσπαθούσε η γυναίκα του ιδιοκτήτη, ελληνίδα, να τούς μάθει το φαγητό. Έφτιαξε, έδειξε, προσπάθησε, τσίριξε, μέχρι που κουράστηκε και τα παράτησε. Βέβαια και οι πελάτες δεν διαμαρτύρονται, γιατί που δοκίμασαν τον ωραίο ελληνικό μουσακά; Στα τουριστικά ελληνικά νησιά που τους αντιμετωπίζουν ως Ξου (τ); Ή μήπως δεν δουλεύουν κι εκεί ξένοι στην κουζίνα;
Τελείως ανειδίκευτη εργασία στην κουζίνα, π.χ. να πλένεις μόνο πιάτα, δεν υπάρχει πια για τους λευκούς στο Βέλγιο. Τόσοι άνθρωποι έρχονται κι εδώ, από όλο τον κόσμο, που αυτές οι δουλειές γίνονται πια από αυτούς για ελάχιστα προφανώς χρήματα. Τι να σε κάνουν εσένα;
Τώρα, εσύ αναγνώστη που διαβάζεις αυτές τις γραμμές, σίγουρα θα σκέφτεσαι ότι τα λεφτά δεν φαίνονται τόσο σπουδαία (ακόμα;) για να ξενιτευτείς και να ξεκινήσεις από το μηδέν σε μια ξένη χώρα, σε μια ξένη γλώσσα. Τι να σου πω; Μήπως σε καλύπτει κανένας από τους παρακάτω λόγους;
Δεν διάβαζα την ιστορία του Οδυσσέα για να μάθω πώς ήταν το σπίτι του στην Ιθάκη, αλλά για τις περιπέτειες που έζησε τόσο πολύ καιρό, για την περιπλάνησή του σε τόσους άλλους τόπους.
Ή
Ήρθε η ώρα να πληρώσω με εξορία που άφησα να μαγαρίσουν τα άγια και ιερά χώματα της πατρίδος μου.


Σημείωση: Προτού ξεκινήσει κανείς, καλό θα ήταν να συγκεντρώσει όσες περισσότερες πληροφορίες μπορεί και να συμβουλευτεί την εμπειρία άλλων, π.χ. εδώ.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...