Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2012

57 - Ζητείται όραμα για την Αθήνα


AΘΗΝΑ 2012.
ΔΕΝ ΑΝΤΙΚΑΘΙΣΤΑΤΑΙ, ΟΥΤΕ ΠΩΛΕΙΤΑΙ.
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΟΡΑΜΑ.

Η Αθήνα είναι ένα μέρος μοναδικό για την ελληνική πραγματικότητα.
  
Όλοι μας έχουμε κάποιες εμπειρίες από το κέντρο των Αθηνών ανεξαρτήτως εάν ερχόμαστε από την ίδια την Αθήνα ή από οποιοδήποτε άλλο μέρος της χώρας. Αυτές τις αναμνήσεις τις έχουμε τώρα ξεχάσει και κατά συνέπεια έχουμε εγκαταλείψει ένα μέρος του εαυτού μας.
  
Όμως το μέρος αυτό δεν είναι μια άγνωστη και ασήμαντη μεριά της Ελλάδος σε κάποια απομακρυσμένη περιοχή. Σε αυτό το μέρος βρίσκεται ...

... η αρχαία Αθήνα, το κοινοβούλιο της χώρας, τα μουσεία και τα μεγαλύτερα μνημεία που έχει να παρουσιάσει η χώρα μας αντιπροσωπεύοντας το παρελθόν μας. Γιατί λοιπόν αυτή η απογοήτευση και εγκατάλειψη του σημαντικού αυτού μέρους από τους Έλληνες; Γιατί όλοι οι Έλληνες όταν πρόκειται να διαμαρτυρηθούν βρίσκονται όλοι στο κέντρο της Αθήνας, ενώ όταν πρόκειται να τιμήσουν το μέρος αυτό όλοι είναι απόντες;
  
Δυσκολεύομαι να δεχτώ ότι το κεντρικότερο μέρος της χώρας μου και ίσως το ποιο σημαντικό εγκαταλείπεται από τους ιδίους του τους κατοίκους. Μήπως τελικά εγκαταλείπουμε ένα μέρος του εαυτού μας; Φέτος είναι ιδιαίτερα σημαντική χρονιά για όλους μας επειδή καθένας, όσο και αν η οικονομική του κατάσταση δεν επηρεάζεται από την οικονομική κρίση της χώρας, καταθλίβεται βλέποντας την κατάσταση του υπόλοιπου κόσμου γύρω του.
  
Η Ελλάδα είναι οι Έλληνες και χωρίς την ύπαρξη της πατρίδας τους, της Ελλάδας, δεν υπάρχουν Έλληνες.
  
Επομένως είμαστε υποχρεωμένοι να δώσουμε μια υπαρξιακή μάχη για να διατηρήσουμε τα πράγματα τα οποία αποτελούν μέρος του εαυτού μας και των αξιών μας.
  
Ελάτε όλοι μαζί μια βόλτα στο κέντρο των Αθηνών και πιείτε ένα καφέ διαδηλώνοντας ότι το μέρος αυτό σάς ανήκει και αποτελεί κομμάτι της ζωής σας, όπως ήταν για τους πατεράδες σας και τους παππούδες σας.
  
Δώστε ένα ραντεβού στη Φωκίωνος Νέγρη, στο Μοναστηράκι, στην Ομόνοια και ίσως εάν φοβάστε πάτε το μεσημέρι. Εκκλησιαστείτε στον Άγιο Κωνσταντίνο ή στον Άγιο Παντελεήμονα ή οπουδήποτε αλλού κρίνεται εσείς σκόπιμο στο κέντρο.
  
Φαντάζεστε οι Εγγλέζοι να αποφεύγουν τη πλατεία Τραφάλγκαρ η τους Παριζιάνους να αποφεύγουν την πλατεία Κονκόρντ γιατί φοβούνται;
   
Ένας τουρίστας με ρώτησε ποια είναι η σχέση των Αφγανών με τους Έλληνες, γιατί κάπου διάβασε ότι κάποιοι απόγονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου ζουν στο Αφγανιστάν. Μου είπε επίσης ότι έμεινε στην Ελλάδα σε ένα ξενοδοχείο στην Πλατεία Βικτωρίας και πολλοί περαστικοί ήταν ή έμοιαζαν Αφγανοί και άρα ήταν βέβαιος ότι η γενεαλογική μας ρίζα είναι συγγενική με αυτή των Αφγανών. Με έκπληξη προσπάθησα να του εξηγήσω ότι ο Μέγας Αλέξανδρος άφησε ένα μέρος του στρατού του για να φυλάει την απομακρυσμένη αυτή περιοχή που είχε κατακτήσει την εποχή εκείνη και ότι εμείς προερχόμαστε από ελληνικά φύλα που δεν έχουν σχέση με τις φυλές αυτές. Με ρώτησε επίσης ποια είναι η επαγγελματική δραστηριότητα όλων αυτών των ανθρώπων στην χώρα μας και πως η χώρα τούς αξιοποιεί. Πραγματικά μου ήταν δύσκολο να απαντήσω. Αυτά τα ερωτήματα πρέπει να τα απαντήσουν οι αρμόδιοι φορείς που ασχολούνται με αυτά τα θέματα.
  
Γνωρίζω όμως ότι τα αγροτικά μας προϊόντα χάνουν συνεχώς αγορές και πωλούνται όλα και πιο δύσκολα, γιατί το κόστος είναι υψηλό λόγω της έλλειψης αγροτικών χεριών και επομένως οι αγρότες είναι υποχρεωμένοι να πληρώνουν όλο και περισσότερο για να μαζεύουν τη συγκομιδή τους.
  
Επανέρχομαι στο θέμα της Αθήνας υπογραμμίζοντας ότι ένα κατάστημα στολίζει την βιτρίνα του, όταν θέλει να πουλήσει περισσότερο και να τραβήξει περισσότερους πελάτες. Το ίδιο κάνει και οποιαδήποτε άλλη επιχείρηση που αποσκοπεί να έχει περισσότερους πελάτες και έσοδα. Εμείς όμως υποβαθμίσαμε τη βιτρίνα μας και επομένως το μόνο πράγμα που μάς απομένει είναι η μείωση των εσόδων μας. Χωρίς έσοδα υπάρχουν προβλήματα, όπως όλοι έχουμε διαπιστώσει τον τελευταίο χρόνο. Η πόλη της Αθήνας αντιμετωπίζει μια σειρά από προβλήματα που πρέπει οπωσδήποτε να αντιμετωπιστούν. Δυστυχώς οι αρμόδιες αρχές είναι ωσεί ανύπαρκτες, αντί να είναι ευαισθητοποιημένες και δραστήριες.
  
Κύριοι επιτέλους κάντε κάτι!
  
Οι προτάσεις που υπάρχουν είναι πολλές, αλλά το θέμα δεν είναι η επιλογή της πολιτικής για την βελτίωση της πόλης και ιδιαίτερα του κέντρου της, αλλά η επιτακτική λήψη σημαντικών μέτρων.
  
Σε παλαιότερο άρθρο υποστήριξα ότι πρέπει οι κάτοικοι και ιδιοκτήτες να είναι υπεύθυνοι επιτηρητές του δρόμου και να έχουν άμεση επαφή με τον Δήμο και τις άλλες δημόσιες αρχές, όπως η αστυνομία, η επιθεώρηση υγιεινής κτλ. Μόνο έτσι θα υπάρξει η δυναμικότητα που απαιτείται για την αντιμετώπιση των προβλημάτων και την βελτίωση της κατάστασης.
  
Επιπλέον πρέπει να οριστούν θέσεις στάθμευσης μόνιμων κάτοικων του κέντρου σε όλες τις περιοχές του κέντρου των Αθηνών και να δημιουργηθούν επιδοτούμενα κέντρα διαμονής μόνιμων κατοίκων εντός του κέντρου των Αθηνών. Υπάρχουν εξαιρετικές περιοχές όπως το Μεταξουργείο, τα Εξάρχεια ή η πλατεία Βικτωρίας, οι οποίες έχουν υποβαθμιστεί γιατί ποτέ δεν πάρθηκαν μέτρα για την στήριξη τους.
  
Θέλω επίσης να πληροφορήσω τους εργολάβους επιχειρηματίες ότι υπάρχουν τεράστιες δυνατότητες αξιοποίησης του κέντρου και οικονομικής απόδοσης οποιασδήποτε επιχειρηματικής κίνησης εντός του κέντρου των Αθηνών, εάν πραγματικά παρθούν συγκεκριμένα και απτά μέτρα.
  
Δυστυχώς το κέντρο της Αθήνας έχει αρχίσει να αναδημιουργείται ως γκέτο, αλλά η κατάσταση, πιστεύω, είναι ακόμη αναστρέψιμη και επομένως ας μην χάσουμε και αυτό το τρένο όπως χάσαμε τόσα άλλα σε τόσους άλλους τομείς.
  
Η ενοποίηση των αρχαιολογικών χώρων πρέπει επιτέλους να πραγματοποιηθεί προστατεύοντας αυτό το κομμάτι του κέντρου από αμετάκλητη υποβάθμιση.
  
Πρέπει η Ομόνοια να αποκτήσει την παλιά της αίγλη και να δημιουργηθεί ένας κύκλος κατοικίας από Έλληνες γύρω από αυτή σε απόσταση τουλάχιστον δύο χιλιομέτρων. Εκεί εξάλλου βρίσκονται και πολλά αξιοθέατα των Αθηνών, αλλά και σημαντικά εμπορικά σημεία της πόλης.
  
Εκεί πρέπει να γίνονται συνεχείς έλεγχοι και η περιοχή να γίνει τόπος υποδοχής για τους τουρίστες αλλά και τους ίδιους τους Αθηναίους.
  
Άλλωστε το τρένο από το Αεροδρόμιο φτάνει στον σταθμό Λαρίσης και επομένως οι τουρίστες πρέπει να βλέπουν την Ελλάδα που θέλουμε και όχι την Ελλάδα που κάποιοι έχουν δημιουργήσει στο κέντρο των Αθηνών.
  
Φανταστείτε ένα υπόγειο τούνελ, στο οποίο να μπαίνουν τα αυτοκίνητα από την Συγγρού και να βγαίνουν στην Κηφισίας, πόσο θα ανακούφιζε το κυκλοφοριακό άχθος και πόσο θα συντόμευε τις αποστάσεις στην Αθήνα.
  
Ας σκεφτούμε βέβαια και την αντιστροφή της ροής των οχημάτων που διαπερνούν το κέντρο στους υπάρχοντες περιφερειακούς δρόμους. Αυξάνοντας τους πεζόδρομους και μειώνοντας την κίνηση θα υπήρχε σημαντική βελτίωση. Έχει παρατηρηθεί ότι οι όμοροι δήμοι με τον Δήμο των Αθηνών, όπως του Δήμου Ψυχικού, έχουν μετατρέψει την είσοδο των διερχόμενων αυτοκίνητων στα όρια τους σε πραγματικό λαβύρινθο, με αποτέλεσμα όλοι οι οδηγοί να αποφεύγουν τις διαδρομές αυτές επιβαρύνοντας την κυκλοφορία στο Δήμο της Αθήνας που συνορεύει με όλους αυτούς τους δήμους. Αναρωτιέμαι εάν το ίδιο έκανε και ο Δήμος της Αθήνας ποιο θα ήταν το αποτέλεσμα. Νομίζω ότι ο Δήμος των Αθηνών πρέπει να χρεώσει τους δήμους αυτούς για την εξυπηρέτηση που τους παρέχει.
  
Η Αθήνα ήταν πάντοτε μια πόλη ζεστή και φιλόξενη που ίσως έπεσε θύμα του ίδιου της του εαυτού.
  
Η Αθήνα δεν μπορεί να αρνηθεί τη φιλοξενία της στους κατοίκους των άλλων Δήμων, γιατί ούτως η άλλως όλοι δηλώνουν Αθηναίοι. Ωστόσο πρέπει να εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις τους αναλόγως της χρήσης της πόλης που κάνουν.
  
Αυτό μπορεί να επιτευχτεί επίσης δίνοντας προνόμια διευκόλυνσης στους μόνιμους κάτοικους του κέντρου, αλλά ακόμα και στους ιδιοκτήτες κτιρίων που διαμένουν όμως σε άλλους δήμους, όπως ειδική δωρεάν κάρτα για την στάθμευση των αυτοκίνητων τους στα δημοτικά πάρκινγκ, δημιουργία χώρων στάθμευσης σε δρόμους μόνο για τους μόνιμους κάτοικους, προτεραιότητα στους παιδικούς σταθμούς, προτεραιότητα στην λήψη αδειών για την δημιουργία επιχειρήσεων στο κέντρο και απαγόρευση παροχής αδειών σε αλλοδαπούς για τη μη δημιουργία γκέτο, πράγμα το όποιο γίνεται σήμερα.
  
Θέλω επίσης να θέσω ένα σημαντικό θέμα που έχει ξεχαστεί ή έχει τελείως υποβαθμιστεί στην πολιτική ζωή του Δήμου της Αθήνας. Αυτό είναι το όραμα για μια καλύτερη Αθήνα.
  
Την τελευταία φορά που παρουσιάστηκε κάποιο όραμα για την Αθήνα, αυτό ήταν του εκλιπόντα Δήμαρχου Αθηνών Τρίτση. Ένα νέο όραμα απαιτείται. Το όραμα αυτό πρέπει να διαγράψει καθαρά το μέλλον της Αθήνας και ιδιαίτερα του κέντρου της, και να προσδιορίσει ποια θα μπορούσαν να είναι τα αναγκαία μέτρα προς την πραγματοποίησή του.
  
Δεν μπορώ να μην σημειώσω την μετριότητα που διακατέχει τις πολιτικές για την Αθήνα από την εποχή του Τρίτση. Χρειαζόμαστε περισσότερο ταμπεραμέντο, εμπειρία, διάθεση, μεράκι, επιμονή και πίστη, καθώς και φαντασία, για να γίνουν όλα αυτά που είναι αναγκαία.
  
 Η Αθήνα έχει ίσως μεγαλύτερη αναγνωρισιμότητα από την Ελλάδα στο εξωτερικό και η υπάρχουσα κατάσταση αμαυρώνει σοβαρά την εικόνα μας στο εξωτερικό.
  
Πρέπει να αρνηθούμε οποιοδήποτε συμβιβασμό με την μετριότητα της υπάρχουσας κατάστασης και να επιμείνουμε για μια καλύτερη Αθήνα και για μια καλύτερη Ελλάδα.
  
Υπάρχουν τέσσερεις βασικοί στόχοι τους οποίους πρέπει να επιτύχουμε.
  
Ο πρώτος στόχος είναι η βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης στο κέντρο των Αθηνών με ότι συνεπάγεται αυτό.
  
Ο δεύτερος στόχος αφορά την βελτίωση της γενικότερης λειτουργίας του κέντρου της Αθήνας, όσον αφορά την προστασία των πολιτών, την επιτήρηση της τάξης και της νομιμότητας, την μείωση της εγκληματικότητας, την εξάλειψη πώλησης ναρκωτικών, καθώς και την αντιστροφή της δημιουργίας γκέτο.
  
Ο τρίτος στόχος αφορά τη βελτίωση της κυκλοφορίας του κέντρου χωρίς να επηρεαστεί η προσέλευση του κόσμου αλλά και η μείωση των κυκλοφορούντων οχημάτων με εφαρμογή μικρού περιφερειακού σε απόσταση τουλάχιστον δύο χιλιομέτρων από την Πλατεία Ομονοίας. Παρεμφερείς δράσεις είναι και η δημιουργία δρόμων ήπιας κυκλοφορίας η μεγαλύτερη και εκτενέστερη πεζοδρόμηση, καθώς και ο αυστηρός έλεγχος και η δραστική μείωση της κυκλοφορίας στο ιστορικό κέντρο.
  
Ο τέταρτος στόχος είναι η ενοποίηση των αρχαιολογικών χώρων και η δημιουργία κατάλληλων συνθηκών για την υποδοχή των τουριστών, τη διευκόλυνση τους και τη βελτίωση της τουριστικής εικόνας του κέντρου της Αθήνας.
  
Πρέπει να αποδεχτούμε ότι επί πολύ χρόνο το κέντρο εγκαταλείπεται από τους μόνιμους Έλληνες κάτοικους του δεδομένου ότι οι συνθήκες διαβίωσης χειροτερεύουν συνεχώς. Το αποτέλεσμα θα είναι το πλήρες άδειασμα του κέντρου της πόλης από Έλληνες. Φανταστείτε μια Αθήνα που κατοικείται από οποιονδήποτε άλλον, εκτός των Ελλήνων. Στην Αρχαία Αθήνα οι ξένοι και οι μέτοικοι ζούσαν στα περίχωρα της πόλης ενώ οι πολίτες της στην ίδια την πόλη και μάλιστα στο κέντρο της. Σήμερα έχουμε αντιστρέψει τους όρους. Οι Έλληνες ζουν στα περίχωρα της πόλης, ενώ οι ξένοι και οι μέτοικοι στο κέντρο της. Είναι τελικά η κατάσταση μη αναστρέψιμη;
    
Τελευταία παρατηρούμε ομάδες πολιτών να αυτοοργανώνονται για να αντιδράσουν σε αυτή την τελμάτωση. Αυτές οι ομάδες πολιτών αρνούνται να αποδεχτούν την υπάρχουσα κατάσταση και δημιουργούν ομάδες αντίδρασης. Οι ομάδες αντίδρασης και τα μέλη τους αυξάνονται μέρα με την ημέρα και θα δώσουν το παρών, όταν και όπου χρειαστεί. Τα μέλη τους διαθέτουν και γνώση και δύναμη και αποτελούνται κατά πλειοψηφία από νέους ανθρώπους με μέλλον σ’ αυτή τη χώρα. Υπόσχονται να μην τα παρατήσουν, επειδή η επανοίκιση του κέντρου της Αθήνας συνδέεται με την επιβίωσή τους. Και μάλιστα στο πεδίο του συμβολικού.

Γιώργος Μάλλιαρης,
Ελληνική Κοινότητα Βρυξελλών




Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...