Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2012

62 - Πλήθυναν τα βάσανα του κόσμου




 Συζήτηση σε αγιορείτικο κελλί σκήτης. Παρόντες ο δικαίος, μοναχοί και προσκυνητές.

61 - Parkour ή η τέχνη της φυγής



Parkour ή η τέχνη της φυγής είμαι μία μη-ανταγωνιστική σωματική δραστηριότητα που έχει ως στόχο την ταχύτατη και βέλτιστη δυνατή μετακίνηση από οποιοδήποτε σημείο του χώρου Α σε κάποιο διαφορετικό σημείο Β, χρησιμοποιώντας μόνο τις ανθρώπινες σωματικές ικανότητες. Η δραστηριότητα αυτή περιλαμβάνει τρέξιμο, άλματα, αναρρίχηση και υπερπήδηση εμποδίων, φυσικών και τεχνητών, όπως βράχια, τοίχοι, πεζούλια, κάγκελα κτλ. Οι μαθητές του παρκούρ ονομάζονται traceurs (θηλ. traceuses).

60 - Εγκώμιο των Βέλγων


Όλοι οι άνθρωποι εδώ αθλούνται. Αθλούνται μαζικά, όλοι και καθημερινά. Ασχέτως των καιρικών συνθηκών, με χιόνι ή βροχή, με κρύο ή ζέστη, όλοι είναι έξω, περπατούν, τρέχουν, κάνουν ποδήλατο.

59 - Παναγία η φωτίζουσα τη διάνοια των παιδιών

Η εικόνα της Παναγίας που φωτίζει τη διάνοια των παιδιών που δυσκολεύονται να μάθουν γράμματα.
 

Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου 2012

58 - Ιστορίες αθωνικών χειρογράφων (1)

Τα τμήμα 'Digitised Manuscripts' της Βρετανικής βιβλιοθήκης (εδώ) παρέχει πλήρη πρόσβαση σε ψηφιοποιημένα χειρόγραφα και στις περιγραφές των ("μεταδεδομένα"). Ανάμεσα σ’ αυτά υπάρχουν και πολλά ελληνικά. Ο αριθμός των διαθέσιμων ψηφιοποιημένων χειρογράφων αυξάνεται συνεχώς.
Η αναζήτηση της λέξης «Άθως» στα μεταδεδομένα των ήδη ψηφιοποιημένων χειρογράφων επέστρεψε σήμερα (23/02/2012) επτά χειρόγραφα. Είναι γνωστό ότι πολλά χειρόγραφα που βρίσκονται σήμερα στις μεγάλες βιβλιοθήκες και τα μουσεία της Ευρώπης προέρχονται από το Άγιον Όρος.


Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2012

57 - Ζητείται όραμα για την Αθήνα


AΘΗΝΑ 2012.
ΔΕΝ ΑΝΤΙΚΑΘΙΣΤΑΤΑΙ, ΟΥΤΕ ΠΩΛΕΙΤΑΙ.
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΟΡΑΜΑ.

Η Αθήνα είναι ένα μέρος μοναδικό για την ελληνική πραγματικότητα.
  
Όλοι μας έχουμε κάποιες εμπειρίες από το κέντρο των Αθηνών ανεξαρτήτως εάν ερχόμαστε από την ίδια την Αθήνα ή από οποιοδήποτε άλλο μέρος της χώρας. Αυτές τις αναμνήσεις τις έχουμε τώρα ξεχάσει και κατά συνέπεια έχουμε εγκαταλείψει ένα μέρος του εαυτού μας.
  
Όμως το μέρος αυτό δεν είναι μια άγνωστη και ασήμαντη μεριά της Ελλάδος σε κάποια απομακρυσμένη περιοχή. Σε αυτό το μέρος βρίσκεται ...

56 - Αγιορείτικη ρακή

Η ελληνική Βικιπαίδεια υποστηρίζει ότι το τσίπουρο είναι ένα αλκοολούχο ποτό το οποίο ξεκίνησε την πορεία του πριν από επτά περίπου αιώνες στα μοναστήρια του Αγίου Όρους (λέγεται πως ξεκίνησε τον 14ο αιώνα) (εδώ). 
    
Επειδή το προϊόν της αμπελουργίας, το κρασί, είναι αναγκαίο στην εκκλησία για την τέλεση μυστηρίων, η αμπελουργία ως τεχνική διατηρήθηκε στα απομονωμένα μοναστήρια του Αγίου Όρους, ακόμα και όταν η αμπελουργία εγκαταλείφθηκε στην κυρίως Ελλάδα, ως αποτέλεσμα της λειψανδρίας που παρατηρήθηκε από τον 13ο αιώνα και μετά, λόγω των πολέμων, των εισβολών και της μαύρης πανώλης.
   
Πολύ συχνά στα ταξίδια μου στο Άγιον Όρος αγόραζα ρακή για προσωπική κατανάλωση εκτός Αγίου Όρους. Όχι πολύ, ίσως ένα μπουκάλι κάθε φορά. Ιδιαίτερη προτίμηση είχα ...

Τετάρτη, 15 Φεβρουαρίου 2012

55 - Παραδοσιακό αγιορείτικο κέρασμα γ'

 

Το παραδοσιακό αγιορείτικο κέρασμα δεν αποσκοπεί να είναι μόνον παράθεση θαυμάτων ή θεόπνευστων λόγων αγιορειτών πατέρων και γερόντων, αλλά να είναι και αναμνήσεις, σκέψεις, στοχασμοί, και ιστορίες που θα μπορούσε κάποιος προσκυνητής να ακούσει στους αγιορείτικους κοιτώνες, εκεί που προτού κοιμηθεί κανείς γνωρίζεται με τον διπλανό του, ανταλλάσει πληροφορίες, σχεδιάζει την αυριανή ημέρα και αναστοχάζεται τις εμπειρίες που έζησε μέχρι εκείνη τη στιγμή. Και με αυτόν τον στόχο προσπαθεί να αναδημιουργήσει μία ατμόσφαιρα αγιορείτικης εμπειρίας όσο αυτό βέβαια είναι δυνατόν.


Το τρίτο αυτό κέρασμα ασχολείται με την θαυματουργική δεξιά χείρα της Αγίας Μυροφόρου και Ισαποστόλου Μαρίας της Μαγδαληνής, που φυλάσσεται στην ιερά μονή της Σιμωνόπετρας, με το ερώτημα του κινέζου προσήλυτου στην Ορθοδοξία «Καλά, αν θα είμαι στον παράδεισο για πάντα, τι θα κάνω εκεί;», με την θαυματουργική εικόνα της Παναγίας της Γαλακτοτροφούσας που βρίσκεται στην ιερά μονή Χιλανδαρίου, και ακόμα με τον όσιο Σισώη και τον Μέγα Αλέξανδρο, που αναπαραστάσεις τους βρίσκονται σε πολλά αγιορειτικά μοναστήρια.


Τρίτη, 14 Φεβρουαρίου 2012

Παρασκευή, 10 Φεβρουαρίου 2012

53 - Πάλι για την πατρίδα μας


52 - Η Αθήνα σήμερα

Η Αθηνά στην Αθήνα

Χαρά σ' εσέ, χώρα λευκή και χώρα ευτυχισμένη!
Καμιά χώρα σ' όλη τη γη, καμιά στην οικουμένη
δεν ηύρε τέτοιο φυλαχτό σαν το δικό μου μάτι.

Απ' άλλες χώρες πέρασα γοργά - γοργά τρεχάτη
και μ' είδαν της Ελλάδας μου τ' αγαπημένα μέρη
σαν άνεμο και σαν αϊτό και σύννεφο κι αστέρι.

Όμως σ' εσέ το θρόνο μου αιώνια θεμελιώνω
και ρίζωσ' η αγάπη μου στα χώματά σου μόνο.

Κωστής Παλαμάς

51 - Η αγάπη για το σχολείο

   
Η μικρή πωλήτρια του δρόμου διαβάζει τα σχολικά της μαθήματα την ώρα εργασίας. Η φωτογραφία τραβήχτηκε στη Δαμασκό της Συρίας και βραβεύθηκε το 2007. Σύμφωνα με τον φωτογράφο, το κοριτσάκι αρνιόταν επίμονα να βγει φωτογραφία, ώστε αναγκάστηκε να την τραβήξει κρυφά από απόσταση τριάντα μέτρων με τηλεφακό.

50 - Παπαδιαμαντικές ερωτήσεις

Τις ημύνθη περί πάτρης;
Και τι πταίει η γλαυξ, η θρηνούσα επί ερειπίων;


Τετάρτη, 1 Φεβρουαρίου 2012

49 - Παραδοσιακό αγιορείτικο κέρασμα β'

  

Γυρνάς από ταξίδι στο Άγιο Όρος. Πέρα από τα προσκυνήματα, τη φύση, τη συμμετοχή στις ιερές ακολουθίες και στα μυστήρια της εκκλησίας, πολλά πράγματα αφήνουν έντονη και ζωηρή ανάμνηση στους ταξιδιώτες. Ανάμεσα σε αυτά είναι και οι γνωριμίες και οι συνομιλίες με τους μοναχούς, οι συζητήσεις με τους άλλους προσκυνητές, συνήθως στο αρχονταρίκι ή στους κοιτώνες, καμιά φορά με αντιλογίες και διαξιφισμούς, αλλά ακόμη και το αργό κουβεντολόγι με συνταξιδιώτες, όταν για παράδειγμα βασιλεύει ο ήλιος πίσω από την Κασσάνδρα και εσύ βρίσκεσαι στο ξύλινο μπαλκόνι που περιζώνει το αρχονταρίκι της Σιμωνόπετρας, που το 1979 νομίζω, φιλοξενούσε καθηγητές και φοιτητές πολυτεχνικής σχολής μιας μακρινής πόλης της Ιαπωνίας που μελετούσαν εκεί το πρώτο οκταώροφο κτίριο του κόσμου που χτίστηκε πάνω σ' ένα βράχο χωρίς σκυρόδεμα! Και στεκόταν όρθιο!! Έτσι μου έλεγε με θαυμασμό στ' αγγλικά ένας από τους καθηγητές τους.


Ή πάλι, όταν ανέβαινες προς Κερασιά αγκομαχώντας από την Αγία Άννα, Αύγουστο καιρό, και εκεί σε ένα διάσελο, σε ένα μικρό τοσοδούλι εκκλησάκι, με αφημένο νερό και λουκούμια για τους πεζοπόρους προσκυνητές, θα συναντούσες κάποιον απλό εκ πρώτης όψεως ηλικιωμένο μοναχό, ένα γεροντάκι, που θα σε φιλοδωρούσε για τον κόπο σου, το να ανεβαίνεις δηλαδή ντάλα μεσημέρι εκείνη την ανηφόρα του Θεού, με έναν διάλογο που θα έστελνε το νεανικό σου μυαλουδάκι να καρφωθεί στο βράχο μπροστά σου, τόση θα ήταν η νοητική έκρηξη από την έκπληξη και το αναπάντεχο της στιχομυθίας μαζί του.
Αυτή την ατμόσφαιρα θέλει να αναβιώσει το δεύτερο μας κέρασμα, κατά το ήθος του παραδοσιακού αγιορείτικου κεράσματος, στο οποίο προσφέρονται πλουσιοπάροχα διαφορετικά πράγματα, δηλαδή λουκούμι, ρακή, νερό, καφές και καμιά φορά και φρούτα εποχής. Μάς προσφέρονται τώρα εδώ σκόρπιες αναμνήσεις που ξεπροβάλλουν ορμητικά από την μνήμη ψιθυρίζοντάς μας ιστορίες για το πάθος ν' ακούς τραγούδια του Καζαντζίδη, για τους άρρωστους κήπους ενός μοναστηριού, αν τα ψάρια του Μπαλουκλή είναι τα ίδια με εκείνα του θρύλου και αν θα σωθούμε όλοι.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...