Τετάρτη, 4 Ιανουαρίου 2012

33 - Το χτυπητό αυγό


Μεγάλωσα με το χτυπητό αυγό. Κάθε μέρα,
προτού φύγουμε με τον αδελφό μου για το σχολείο το πρωί, έπρεπε απαραιτήτως να φάμε ένα χτυπητό αυγό. Το χτυπητό αυγό ήταν ο ωμός κρόκος ενός αυγού χτυπημένος καλά με ζάχαρη μέχρι να σφίξει και να γίνει κρεμώδης. Όταν το μείγμα γινόταν σαν αλοιφή, το χτυπητό αυγό ήταν έτοιμο. Το χτυπούσαμε κυκλικά σ' ένα μεγάλο φλιτζάνι ή κούπα του καφέ με ένα πιρούνι και πάντοτε με την ίδια φορά. Στην αρχή το χτυπούσε η μαμά μας, αλλά όταν πήγαμε στις πρώτες τάξεις του δημοτικού, μας έμαθε να το χτυπάμε μόνοι μας. Από κει και πέρα μας παρακολουθούσε να το ετοιμάζουμε και επέμενε να το τρώμε όλο. Με τον αδελφό μου συναγωνιζόμασταν ποιος θα το κάνει γρηγορότερα, κάνοντας ταυτόχρονα τον μεγαλύτερο θόρυβο.
 
Το φτιάχναμε στις ακόλουθες παραλλαγές:
  • χτυπητό αυγό, το κλασικό
  • χτυπητό σαν άσπρη κρέμα (αναγκαίο το πολύ χτύπημα)
  • χτυπητό με πολλές και μεγάλες φουσκάλες (χρειαζόταν ένα ιδιαίτερο χτύπημα του πιρουνιού με αργά και δυνατά χτυπήματα της άκρης του πιρουνιού)
  • χτυπητό με τη ζάχαρη κριτσανιστή (με λιγότερο χτύπημα)
  • χτυπητό με λίγο γάλα (γινόταν πολύ αφράτο)
  • χτυπητό με μια κουταλιά του γλυκού κακάο ΙΩΝ σε σκόνη (η μάρκα της εποχής)
  • χτυπητό με λίγο καφέ ελληνικό (ο καφές στη μύτη ενός κουταλιού – όταν αποστρεφόμασταν το κλασικό χτυπητό)
  • χτυπητό με ολόκληρο το αυγό (γινόταν σαν μαρέγκα)
  • χτυπητό αυγό που τηγανιζόταν έπειτα με ψωμί ως γλυκιά αυγόφετα (συνήθως δινόταν το απόγευμα, όταν επιστρέφαμε από την αλάνα, όπου παίζαμε μετά το σχολείο για ώρες. Γινόταν με το χτυπητό αυγό που για διάφορους λόγους δεν είχε φαγωθεί το πρωί)
  • χτυπητό αυγό με λίγο τριμμένο ανθότυρο ή μυζήθρα (συνήθως στο χωριό - πατέντα της γιαγιάς)
...και της βαθιάς εφηβείας:
  •  χτυπητό αυγό τεντυμπόι (με φθηνό βερμούτ και σπανιότατα με κονιάκ Μεταξά 3 αστέρων)

  •  χτυπητό αυγό μάταλα (με γλυκό λικεράκι)

Έχω υπολογίσει ότι πρέπει να έχω φάει περίπου τρεις χιλιάδες χτυπητά αυγά, ίσως και περισσότερα (υπολογίζω 300 το χρόνο επί 10 χρόνια).
 
Ο πατέρας μας φρόντιζε να βρίσκει φρέσκα αυγά από μικροπαραγωγούς ή τα έφερνε από το χωριό. Κάποια εποχή έτρεφε κότες και στην ταράτσα του σπιτιού μας. Η φρεσκάδα του αυγού ήταν πολύ σημαντική. Η μητέρα μου έριχνε τα αυγά σε ελαφρά αλατισμένο νερό. Αν τα αυγά επέπλεαν δεν ήταν φρέσκα (περίπτωση 4), σε κάθε άλλη περίπτωση μπορούσαν να φαγωθούν ωμά ως χτυπητό αυγό (περιπτώσεις 1, 2, 3. Το 1 ήταν το φρέσκο αυγό ημέρας).



Το χτυπητό αυγό δεν ήταν βέβαια υψηλή ζαχαροπλαστική ή gourmet, αλλά μας μεγάλωσε, μας ανάθρεψε και μας γλύκανε τη ζωή. Και επειδή ήταν το καθημερινό μας γλύκισμα για τόσο πολύ καιρό το θυμόμαστε με νοσταλγία. Τι εξάλλου να θυμηθείς από την τεράστια ποικιλία των γλυκών του σήμερα, που σαστίζει ο νους;
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...