Πέμπτη, 22 Δεκεμβρίου 2011

17 - Ονειρευόμουν κάποτε πως πετούσα

Όταν ήμουν μικρός και γι' αρκετό διάστημα ονειρευόμουν πως πετάω. Έβλεπα τον εαυτό μου να κάνει δύο, τρία βηματάκια, να πατάει γερά στο χώμα, να δίνει μια ώθηση και ωπ, να πετάει. Με τα χέρια και τα πόδια ανοιχτά έβλεπα τις στέγες των σπιτιών, περιεργαζόμουν τις αυλές τους και ταξίδευα ψηλά, όλο και ταχύτερα, όλο και μακρύτερα. Το όνειρο ήταν τόσο αληθινό που αισθανόμουν την αεροδυναμική πίεση του αέρα πάνω μου, τον άνεμο να φυσά στ' αυτιά μου και να σπρώχνει τα μαλλιά μου πίσω. Περίμενα πως και πως να κοιμηθώ για να δω -καλύτερα πες να ζήσω- αυτό το όνειρο. Σταδιακά όμως άρχισα να μην μπορώ να πετάω ψηλά, οι πτήσεις μου λιγόστευαν στο χρόνο ολοένα και περισσότερο, και στο τέλος μπορούσα να σηκωθώ πετώντας μόλις μερικά εκατοστά από το έδαφος, ώσπου μια μέρα ήταν αδύνατον να πετάξω πια. Το όνειρο τελείωσε τότε, δεν το ξαναείδα ποτέ πια, μόνον η ανάμνησή του διαρκεί ως τώρα.

Κλείνω τα μάτια λοιπόν και να, βλέπω πως ονειρευόμουν κάποτε πως πετούσα.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...