Σάββατο, 31 Δεκεμβρίου 2011

30 - Καλή χρονιά 2012


29 - Να φύγουν, να διωχτούν τα κακά!



Καλή Χρονιά 2012. Να φύγουν, να διωχτούν τα κακά!

28 - Σούρβα και παινέματα κανακάρη με γκάιντα

Σούρβα


Στη Βόρεια Ελλάδα και τη Θράκη τα κάλαντα της Πρωτοχρονιάς τα λένε "Σούρβα". Σουρβιά λέγεται στη Θράκη το κλαδί φρεσκοκομμένης και μπουμπουκιασμένης κρανιάς που κρατούσαν τα παιδιά στα κάλαντα. Με αυτές κτυπούσαν στις πλάτες μα και στο σταυρί για νάναι γεροί και καλόκαρδοι (σταυρί είναι το σημείο που η σπονδυλική στήλη ενώνεται με τη λεκάνη).

Παρασκευή, 30 Δεκεμβρίου 2011

27 - Το τριαντάρικο της αθανασίας





Η γιαγιά Δεσποινιώ ήταν συννυφάδα της γιαγιάς μου, αφού είχαν παντρευτεί αδέλφια, αλλά ήταν πολύ μεγαλύτερή της. Μένανε σε διπλανά σπίτια, αλλά δεν είχαν στενές σχέσεις, τουλάχιστον έτσι φαινόταν.
   
Κάθε φορά που ως παιδί ήμουν στο χωριό, κι αυτό γινόταν κάθε Χριστούγεννα, Πάσχα και καλοκαίρι, την περίοδο των σχολικών διακοπών, τότε την δεκαετία του 70, η γιαγιά μου μ’ αγγάρευε να της πηγαίνω φαγητό και έτσι την γνώρισα καλύτερα.
   

Πέμπτη, 29 Δεκεμβρίου 2011

26 - Θρακικά και κρητικά γλωσσάρια


ΘΡΑΚΙΚΑ

Αγαθάγγελος ο Ελαίας, «Γλωσσάριο Λουλεβουργάς», Θρακικά 6 (1935), 383-391.

Δεληγιάννης Β.Ν., «Γλωσσάριο Δογάνκιοϊ Μαλγάρων», Αρχείον Θρακικού Λαογραφικού και Γλωσσικού Θησαυρού 3 (1939/7), 210-213.

Ζήσης Ε., «Γλωσσάριον Αυδημίου», Θρακικά 16 (1941), 325-234, 18 (1943), 291-302.

Λαμπουσιάδης Γ., «Γλωσσάριο Αδριανουπόλεως», Θρακικά 2 (1929), 226-242, 474-480, 3 (1932), 335-339, 4 (1933), 310-318.

Παπαχριστοδούλου Π., «Γλωσσάριο από την Σαρανταεκκλησιώτικη γλώσσα», Θρακικά 1 (1928), 223-237, 2 (1929), 212-226, 457-474, 3 (1932), 340-354, 4 (1933), 302-309, Αρχείον Θρακικού Λαογραφικού και Γλωσσικού Θησαυρού 1 (1934/5), 133-142, 2 (1935/6), 178-193, 3 (1936/7), 214-225, 4 (1937/8), 205-225.

Πετρόπουλος Δ., «Γλωσσάριο Σκοπού Θράκης», Αρχείον Θρακικού Λαογραφικού και Γλωσσικού Θησαυρού 5 (1938/9), 240-264.

Πετρόπουλος Δ., «Γλωσσάριο Σαμακοβίου Ανατολικής Θράκης», Αρχείον Θρακικού Λαογραφικού και Γλωσσικού Θησαυρού 7 (1940/41), 212-213.

Πετρόπουλος Δ., «Γλωσσάριο Μαΐστρου», Αρχείον Θρακικού Λαογραφικού και Γλωσσικού Θησαυρού 9 (1942/3), 206-220.

«Το Σουφλιώτικο Λεξικό», Θρακικός Οιωνός, τεύχ. Γ'-Δ' Φθινόπωρο-Χειμών 1997, Αλεξανδρούπολις (Τις λέξεις συγκέντρωσαν τα μέλη του Νέου Κύκλου Σουφλιωτών).

Χουρμουζιάδης Κ., «Γλωσσάριον Τσακηλίου» Θρακικά 13 (1940), 366-385.

Ψάλτης Στ. Β., Θρακικά ή μελέτη περί του γλωσσικού ιδιώματος της πόλεως [των] Σαράντα Εκκλησιών, εν Αθήναις Τύποις Π.Δ. Σακελλαρίου 1905, 169-212 (και με νέο εξώφυλλο από τις εκδόσεις Φέξη 1917).

 ΚΡΗΤΙΚΑ

Κονδυλάκης Ι.Δ., Κρητικόν λεξιλόγιον, φιλολογική επιμέλεια Θ.Ε. Δετοράκης, Ηράκλειο (Βικελαία Βιβλιοθήκη) 1990.

Ξανθινάκης Α., Το γλωσσικό ιδίωμα της Δυτικής Κρήτης. Λεξιλόγιο με ερμηνευτικά και ετυμολογικά σχόλια, Δημοτική Πολιτιστική Επιχείρηση Χανίων, Χανιά, Μάιος 1996.

Ξανθινάκης Α., Λεξικό ερμηνευτικό και ετυμολογικό του δυτικοκρητικού ιδιώματος, πρόλ.-επιμ. Χρ. Χαραλαμπάκης, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, Ηράκλειο 2000.

Πάγκαλος Γ.Ε., Περί του γλωσσικού ιδιώματος της Κρήτης, τόμ. Α'-ΣΤ', Αθήνα 1955-1975, Ζ'1983. B' έκδοση (επιμέλεια Ελ. Γιακουμάκη) [Δημοσιεύματα του Κέντρου Ερεύνης των Νεοελληνικών Διαλέκτων και Ιδιωμάτων - Ι.Λ.Ν.Ε], εν Αθήναις, τόμ. Β' Α-Γ (1994), Γ' Δ-Λ (1997), Δ' Μ-Ρ (1999), Ε' Σ-Ω (2003).

Παπαγρηγοράκις Ιδομ. Ι., Συλλογή ξενόγλωσσων λέξεων της ομιλουμένης εν Κρήτη, Χανιά 1952.

Παπαδάκη Φοίβη, Κρήτη μου Μερακλώματα τση Λύρας σου του Νου μου, Αθήνα 1982, 69-95.

Μ. Ι. Πιτυκάκης, Το γλωσσικό ιδίωμα της Ανατολικής Κρήτης, τ. Α' (Α-Λ) - Β' (Μ-Ω), έκδ. Πολιτιστικής και Λαογραφικής Εταιρείας απάνω Μεραμπέλου - Νεάπολις Κρήτης, Αθήνα 1983.





25 - Εκατό δισεκατομμύρια δραχμές

Μπροστινή όψη
Πίσω όψη
Το μεγαλύτερο σε ονομαστική αξία χαρτονόμισμα που εκδόθηκε ποτέ στην Ελλάδα ήταν αξίας 100 δισεκατομμυρίων δραχμών. Κόπηκε στις 3 Νοεμβρίου 1944, λίγο μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας από τους γερμανούς, φέροντας την υπογραφή του νέου διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος Ξενοφώντα Ζολώτα. Ήταν παντελώς ανυπόληπτο, η ουσιαστική του αξία σχεδόν μηδαμινή (υπολογίστηκε ότι την ημέρα που κυκλοφόρησε άξιξε λιγότερο από 10 λεπτά σημερινά) και αποσύρθηκε λίγες μέρες μετά την κυκλοφορία του.

24 - Ο καιρός χθες (Τις Θεός μέγας...)

Μια ξαφνική καταιγίδα χθες το απόγευμα με δυνατή νεροποντή και ισχυρούς ανέμους που κράτησε για ώρες έπληξε την περιοχή μας. Ευτυχώς ήμουν σπίτι.

Το συγκρότημα Perpetuum Jazzile από τη Σλοβενία
που μιμείται τον ήχο βροχής και καταιγίδας με τα χέρια και τα πόδια

Αργά το βράδι, ο καιρός ηρέμησε, ο ουρανός ξαστέρωσε και για κάποιον άγνωστο λόγο ο δημόσιος φωτισμός δεν λειτουργούσε (τα φώτα στους δρόμους). Το σκότος βαθύ, αλλά ο έναστρος ουρανός αποκαλυπτικός. Βγήκα στον κήπο και κυττούσα

Κυριακή, 25 Δεκεμβρίου 2011

23 - Το συρτάκι

 
Tο συρτάκι δεν είναι ελληνικός παραδοσιακός χορός. Η μουσική του γράφτηκε από τον Μίκη Θεοδωράκη και χορογραφήθηκε από τον Γιώργο Προβιά το 1964 για τις ανάγκες της ταινίας "Zorba the Greek". Βασίζεται σε μουσικά μέτρα 4/4 και στα γρηγορότερά του μέρη σε 2/4. Τα μουσικά μέτρα αυτά είναι χαρακτηριστικά της δυτικο-ευρωπαϊκής μουσικής, αλλά όχι της ελληνικής παραδοσιακής μουσικής.Η χορογραφία του βασίστηκε σε κινήσεις του χασάπικου, αλλά στο πιο γρήγορο. Ονομάστηκε συρτάκι από τους "συρτούς" χορούς (σε αντιδιαστολή με τους "πηδηχτούς"), αλλά η χορογραφία του τελικά περιλαμβάνει και τους δύο τύπους.
  

22 - Φοβάμαι τις αράχνες



Πολλοί άνθρωποι φοβούνται τις αράχνες. Δεν ξέρω τι τους φοβίζει περισσότερο στις αράχνες. Ο τρόπος που κινούνται έτσι ξαφνικά, γρήγορα, ή ο ιστός τους; Δεν είναι πάντως καθόλου επικίνδυνες και μάλιστα έχουν εμπνεύσει ένα θετικό πρότυπο ήρωα. Τον Spiderman.
      
Ο ποιητής Σταύρος Ζαφειρίου έγραψε ένα ωραίο ποίημα σε μουσική του Πάρη Παρασχόπουλου, κάνοντας μια μεταφορά πάνω σε μια αράχνη και τον ιστό της. Το ποίημα βρίσκεται στην ποιητική του συλλογή Η άτροπος των ημερών. Προτείνω να το ακούσετε από τον ίδιο τον ποιητή, πριν να το διαβάσετε (εδώ).
  

Σάββατο, 24 Δεκεμβρίου 2011

21 - Χριστούγεννα 2011



Καλαντίζει ο Μιχάλης Τζουγανάκης

Πέμπτη, 22 Δεκεμβρίου 2011

20 - Η μπλε πατρίδα

Τι είναι η πατρίδα μας; Μην είν' οι κάμποι;
Μην είναι τ' άσπαρτα ψηλά βουνά;
Μην είναι ο ήλιος της, που χρυσολάμπει;
Μην είναι τ' άστρα της τα φωτεινά;

Μην είναι κάθε της ρηχό ακρογιάλι
και κάθε χώρα της με τα χωριά;
κάθε νησάκι της που αχνά προβάλλει,
κάθε της θάλασσα, κάθε στεριά;

Μην είναι τάχατε τα ερειπωμένα
αρχαία μνημεία της χρυσή στολή
που η τέχνη εφόρεσε και το καθένα
μια δόξα αθάνατη αντιλαλεί;

Όλα πατρίδα μας! Κι αυτά κι εκείνα,
και κάτι που 'χουμε μες την καρδιά
και λάμπει αθώρητο σαν ήλιου αχτίνα
και κράζει μέσα μας: Εμπρός παιδιά!

Ιωάννης Πολέμης






Οι φωτογραφίες είναι του Χρήστου Κωτσιόπουλου από http://www.greeksky.gr/.

19 - Σοφίδες και Άι Γιάννης επαρχίας Βιζύης Ανατολικής Θράκης



Μικρό παιδί αγάπησα το χωριό του παππού και της γιαγιάς από τη πλευρά της μητέρας μου. Εκεί περνούσα όλες τις σχολικές μου διακοπές. Σου ετοιμάζω πολλές ιστορίες, αλλά θυμάμαι τώρα ότι και ο παππούς και η γιαγιά θυμόντουσαν με πραγματική νοσταλγία τα παιδικά τους χρόνια στα μέρη τους στην Ανατολική Θράκη. Για σένα αυτοί είναι ο προπαππούς και η προγιαγιά σου.
   
Ο παππούς, ο Ματθαίος, ήταν από τις Σοφίδες (σημερινό Evrencik) και η γιαγιά, η Χαρίκλεια, από τον Άϊ Γιάννη (σημερινό Akpınar) της επαρχίας Βιζύης Ανατολικής Θράκης. Τα χωριά απέχουν μεταξύ τους 22 χλμ. 
   

18 - Διάλειμμα

 

Στιγμές γαλήνης, στιγμές που ο εσωτερικός μας εαυτός αδειάζει εντελώς και σιωπά αφηρημένος. Το βλέμμα δεν κυττά, ο νους υπνώτει, η γλώσσα σταματά. Ακινητούμε μπροστά στον αέναο ρυθμό της φύσης, στη βουβή πληρότητα της ύπαρξης.

17 - Ονειρευόμουν κάποτε πως πετούσα

Όταν ήμουν μικρός και γι' αρκετό διάστημα ονειρευόμουν πως πετάω. Έβλεπα τον εαυτό μου να κάνει δύο, τρία βηματάκια, να πατάει γερά στο χώμα, να δίνει μια ώθηση και ωπ, να πετάει. Με τα χέρια και τα πόδια ανοιχτά έβλεπα τις στέγες των σπιτιών, περιεργαζόμουν τις αυλές τους και ταξίδευα ψηλά, όλο και ταχύτερα, όλο και μακρύτερα. Το όνειρο ήταν τόσο αληθινό που αισθανόμουν την αεροδυναμική πίεση του αέρα πάνω μου, τον άνεμο να φυσά στ' αυτιά μου και να σπρώχνει τα μαλλιά μου πίσω. Περίμενα πως και πως να κοιμηθώ για να δω -καλύτερα πες να ζήσω- αυτό το όνειρο. Σταδιακά όμως άρχισα να μην μπορώ να πετάω ψηλά, οι πτήσεις μου λιγόστευαν στο χρόνο ολοένα και περισσότερο, και στο τέλος μπορούσα να σηκωθώ πετώντας μόλις μερικά εκατοστά από το έδαφος, ώσπου μια μέρα ήταν αδύνατον να πετάξω πια. Το όνειρο τελείωσε τότε, δεν το ξαναείδα ποτέ πια, μόνον η ανάμνησή του διαρκεί ως τώρα.

Κλείνω τα μάτια λοιπόν και να, βλέπω πως ονειρευόμουν κάποτε πως πετούσα.

Παρασκευή, 16 Δεκεμβρίου 2011

16 - Θα πέσει πείνα και οι άνθρωποι θα τρώνε χόρτα




 Πρόσφατα στις ειδήσεις ακούσαμε για λιποθυμίες μαθητών στα σχολεία από ασιτία και για συσίτια που πολλαπλασιάζονται στις γειτονιές των πόλεων.

Ακούσαμε ότι θα πέσει πείνα και οι άνθρωποι θα τρώνε χόρτα.

Και θυμήθηκα ένα τραγούδι του Αργύρη Μπακιρτζή με τίτλο Τατάρικα από το δίσκο Οι Δακοκτόνοι των Χειμερινών Κολυμβητών και ευθύμησα. 
  

Τετάρτη, 14 Δεκεμβρίου 2011

15 - Μας σύστησε μια γερακίνα

Μας σύστησε ένα γεράκι, μια γερακίνα συγκεκριμένα χτυπημένη στο φτερό που κανείς δεν αναλάμβανε να την περιποιηθεί. Εκείνος ήταν "ο τρελός του χωριού", ο ιδιόρρυθμος, ο αφελής,

Τρίτη, 13 Δεκεμβρίου 2011

14 - Το μικρό μαύρο κοκοράκι



Περνούσα τις σχολικές μου διακοπές στο χωριό της γιαγιάς μου από την πλευρά της μητέρας μου.  Η γιαγιά μου έκανε δεκατρία παιδιά, της έζησαν πέντε. Απ' αυτά, τα τέσσερα έφυγαν μετανάστες στη Σουηδία. Η μητέρα μου παντρεύτηκε και μετακόμισε στην πόλη.
   
Στις σχολικές μας διακοπές, η μάνα μου ξενοδούλευε για να συμπληρώσει το πενιχρό οικογενειακό εισόδημα.  Μιλάμε για τη δεκαετία του 70. Επειδή δεν υπήρχε άτομο να μας φυλάει, μας έστελναν στο χωριό. Το χωριό ήταν χτισμένο στους πρόποδες βουνού δίπλα σ' ένα δάσος.
   
Οι θείοι και οι θείες που δούλευαν στη Σουηδία έστελναν επίσης τα παιδιά τους στο χωριό. Το εισιτήριο του αεροπλάνου ήταν ακριβό, αλλά ήθελαν τα παιδιά τους να μην χαθούν στη ξενιτιά. Εξάλλου πήγαν για λίγο, να βγάλουν μερικά λεφτά και να γυρίσουν πίσω, έτσι δεν είναι; Έμειναν τελικά τριάντα χρόνια και από λεφτά τίποτα.
   

Κυριακή, 11 Δεκεμβρίου 2011

13 - Και οι μπαμπάδες έπαιζαν ηλεκτρονικά!

Ναι, είναι αλήθεια! Και οι μπαμπάδες έπαιζαν ηλεκτρονικά!  

Space Invaders (1978)

 

Σάββατο, 10 Δεκεμβρίου 2011

12 - Η θεία Λένα



Ήταν η αγαπημένη «θεία» όλων των παιδιών της δεκαετίας του εβδομήντα. Συναντιόντουσαν μαζί της κάθε μέρα το πρωί.  Άνοιγαν το ραδιόφωνο και άκουγαν "Καλημέρα σας παιδιά...". Το ταξίδι ξεκινούσε. Καράβι ήταν η υπέροχη φωνή της και η ανεξάντλητη αγάπη της για τα παιδιά.

11 - Το ελληνικό σχολικό βιβλίο


10 - Ποιητικό Προσευχητάριο ειδικών περιστάσεων για σχολική χρήση

Το Προσευχητάρι Ειδικών Περιστάσεων περιέχει μικρής διάρκειας προσευχές για τις ποικίλες δυσκολίες που μπορεί να συναντήσει κανείς στη ζωή του και έτσι να παραγορηθεί. Οι προσευχές σ' ένα τέτοιο προσευχητάρι βασίζονται στο ψαλτήριο και στο Ευαγγέλιο.



Έχοντας ένα τέτοιο προσευχητάριο σκέφτηκα να κάνω ένα παρόμοιο, αλλά στη θέση των προσευχών να βάλω ποιήματα ή ποιητικά αποσπάσματα από γνωστούς έλληνες ποιητές και να το ονομάσω Ποιητικό Προσευχητάριο ειδικών περιστάσεων για σχολική χρήση.

9 - Η Κακιά η Ώρα


Τον βρήκε η κακιά ώρα! Χτύπα ξύλο να μη σε βρει η κακιά ώρα! Κακιά στιγμή! Αλλά και δεν υπάρχει η κακιά η ώρα.

Κακιά ώρα. Η ώρα που συμβαίνει κάτι κακό, δηλαδή όλο το 24ωρο κάπου συμβαίνει κάτι κακό, όπως με την ίδια λογική μπορείς να πεις η καλή ώρα γιατί όλο και κάπου θα συμβαίνει κάτι καλό. Αν το περιορίσεις όμως και το πάρεις προσωπικά κακιά ώρα είναι αυτή που για σένα συμβαίνει κάτι κακό.

8 - Τελευταίο κουδούνι σε ελληνικό σχολείο


Πέμπτη, 8 Δεκεμβρίου 2011

7 - Το παλιό ελληνικό σχολείο



6 - Παλιά παιχνίδια

 

“Παίζειν εμμελώς”
Αριστοτέλης, Ηθικά Νικομάχεια 

Με ρώτησε ο γιος μου τι παιχνίδια έπαιζα μικρός. Του είπα παιχνίδια της αλάνας, τσιλίκι, σβούρες, κατρακύλι, μακριά γαϊδούρα, τραμπάλα, τζαμί, βόλους, κουτσό, κολοκυθιά, αμπάριζα, κεραμίδα, πετά πετά ο γάιδαρος, περνάς περνάς κυρά Μαρία, λύκε λύκε είσαι εδώ, περνάει περνάει η μέλισσα, γύρω γύρω όλοι, και άλλα πολλά. Μα δεν παίζατε επιτραπέζια; Δεν είχατε ηλεκτρονικά;
Χμμ, για να θυμηθώ...
   

Τρίτη, 6 Δεκεμβρίου 2011

5 - Τα κάλαντα




Fugit irreparabile tempus
...που πάει να πει ο χρόνος περνά ανεπιστρεπτί.

  
Η λατινική αυτή φράση προέρχεται από τα Γεωργικά του Βιργίλιου, όπου βρίσκεται ως sed fugit interea fugit irreparabile tempus singula dum capti circumvectamur amore (= αλλά στο μεταξύ φεύγει, ο χρόνος μας προσπερνά ανεπιστρεπτί, καθώς εμείς περιπλανιόμαστε τριγύρω δέσμιοι της αγάπης μας για τη λεπτομέρεια).
   

Δευτέρα, 5 Δεκεμβρίου 2011

4 - Το ωραιότερο ελληνικό αναγνωστικό


 Ένα από τα ωραιότερα ελληνικά αναγνωστικά, αν όχι το ωραιότερο,  θεωρείται και το θρυλικό πια "Τα Ψηλά Βουνά" (εδώ, εδώ κι εδώ) που έγραψε το 1918 ο λογοτέχνης Ζαχαρίας Παπαντωνίου (1877-1940) σε συνεργασία με φημισμένα μέλη του εκπαιδευτικού δημοτικισμού, τους Δ. Ανδρεάδη, Αλ. Δελμούζο, Π. Νιρβάνα και Μ. Τριανταφυλλίδη και εικονογράφηση του Π. Ρούμπου, έργο που προορίστηκε για αναγνωστικό της τρίτης τάξης του δημοτικού σχολείου (είχε προηγηθεί ανάθεση του έργου από το Υπουργείο Παιδείας της επαναστατικής κυβέρνησης Βενιζέλου).


   

3 - Το ψηφιακό σχολείο



Στο ψηφιακό σχολείο του υπουργείου Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, οι μαθητές μπορούν να έχουν στην οθόνη του υπολογιστή τους το σύνολο των σχολικών εγχειριδίων. Κάθε μαθητής μπορεί να περιηγηθεί στα βιβλία και να εξοικειωθεί με το περιεχόμενό τους ακόμα και πριν από την έναρξη της σχολικής χρονιάς.

2 - Το αναγνωστικόν της δευτέρας τάξεως του 1902




Του χρόνου θα έχουν περάσει 110 χρόνια από την έκδοση του αναγνωστικού της δευτέρας τάξης του 1902 "Ο ΚΑΛΟΣ ΜΑΘΗΤΗΣ" (εδώ) του Θ. Αποστολόπουλου, απ' όπου και τα παρακάτω αποσπάσματα.

Το αναγνωστικό είναι γραμμένο σε απλή καθαρεύουσα, αλλά δεν φαίνεται ν' ακολουθεί κάποιο εκπαιδευτικό σχέδιο. Η σύγκριση με το δικό μας αναγνωστικό δείχνει και τη διαφορά ποιότητας. Ο ΚΑΛΟΣ ΜΑΘΗΤΗΣ θα ήταν σήμερα ένα παράδειγμα προς αποφυγή.

Αν ο πάππους μου πήγαινε σχολείο στο τότε Βασίλειον της Ελλάδος (ο ίδιος θά' λεγε στην ελεύθερη Ελλάδα, αλλά και κει δα δεν πήγαιναν όλοι), θα διδασκόταν άραγε αυτό το αναγνωστικό; Θα υπήρχαν για όλους αντίτυπα;

Ακόμα και τα παιδιά σ' αυτή την ηλικία των 7 κι 8 χρονών, η εποχή, τα οδηγούσε γοργά στον κόσμο της σκληρής αγροτοποιμενικής εργασίας, προτού τα σύρει να χαθούν οριστικά ως νέοι άντρες στα πεδία μαχών των επερχόμενων πολέμων. 
  

1 - Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός



Λένε ότι η αρχή είναι το ήμισυ του παντός. Καλή αρχή λοιπόν!

Το Αναγνωστικόν ξεκίνησε ξαφνικά χθες αργά το απόγευμα (04/12/2011) μετά από μία συζήτηση με τον Τάσο και τον Πέτρο. Ο Πέτρος συνέβαλλε στη δημιουργία του ιστοτόπου του ελληνικού νηπιαγωγείου και μου μετέφερε την εμπειρία του.

Σκέφτηκα λοιπόν να κάνω έναν ιστοτόπο αφιερωμένο στο γιο μου Γιώργο που να παρακολουθεί τη σχολική του ζωή.  Ιστορίες που θά' θελα να του πω, βιντεάκια που θά' θελε να δει, σκέψεις πάνω σε γεγονότα της καθημερινής του σχολικής ζωής, και άλλα ακόμα που θα φέρει η ώρα θα είναι το υλικό του.

Έτσι γεννήθηκε το Αναγνωστικόν και ρίχτηκε στο ψηφιακό αρχιπέλαγος του κόσμου σαν να ήταν μπουκάλι με μήνυμα ναυαγού.




Από το 1955 και μέχρι το 1978 κυκλοφορεί το "Aλφαβητάριον" των Ι.Κ. Γιαννέλη, Γ.
Σακκά με εικονογράφηση του Κ. Γραμματόπουλου. Είναι το δικό μου πρώτο αναγνωστικό.


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...